de Anasazi fluit

De Anasazi fluit heeft verrassend veel overeenkomsten met de Kyotaku, zowel qua speelwijze, ademtechniek,

en ook het meditatieve effect dat de fluit bij de speler teweeg brengt.

Klik hier om een demo te horen van hoe deze fluit klinkt.

 

 

De Anasazi fluit.

 

Geschiedenis.

 

De Anasazi fluit dateert ongeveer van het jaar 500 . In die tijd leefden er in de “Four Corners Area “ van Noord Amerika stammen die de “Mandenmakers“ genoemd werden. Dit was nog voordat de beroemde Cliff Dwellings in Mesa Verde en de reusachtige pueblos in Chaco Canyon gebouwd werden.

 

In 1931 vond Earl Morris 4 fluiten in een grot, die later bekend zou worden als de “Broken Flute Cave”. Deze fluiten waren gemaakt van het hout van “Box Elder “( een soort elzenboom ), die een zachte binnenkant heeft die gemakkelijk te verwijderen is.

 

Morris vond soortgelijke fluiten in de “Mummy Cave”in Canyon del Muerto, die een deel uitmaakt van de beroemde Canyon de Chelly. Hier waren ook fluiten bij met 5 gaten, wat weer overeenkomt met de Hopi fluiten uit de jaren 1900. De geschiedenis van deze fluiten gaat tot meer dan 1500 jaar terug..

 

De Anaszi fluit is ook de fluit van de beroemde legendarische figuur Kokopelli.

 

 

 

Speelwijze.

 

De fluit is een rechte fluit zonder blok, zodat de toon gevormd wordt door op de rand te blazen ( “rimblown” ).  Op deze wijze kunnen er 4 octaven uit de fluit gehaald worden.  Karakteristiek aan het geluid is het mooie meeklinken van de boventonen, zodat een heel warm, liefelijk geluid ontstaat.

 

Het blazen op deze fluiten is echter niet gemakkelijk. Doordat er geen muziek bekend is van deze tijd , weten we niet hoe deze bespeeld dient te worden,

Wel is duidelijk dat deze fluiten werden gebruikt bij rituelen.

 

Kunnen we bijvoorbeeld op een kyotaku door de oorspronkelijke muziek ( =  honkyoku ) te bestuderen een gevoel krijgen van de speelwijze waarvoor de fluit gemaakt is, dan kunnen we dit bij de Anasazi fluit slechts gissen.

Je vervalt dan gemakkelijker in muziek maken op Westerse wijze op een exotisch instrument.

 

Ook de plaatsing van de gaten op de Anasazi fluit maakt het er niet gemakkelijker op. Deze komen totaal niet overeen met onze Westerse toonladders.

 

Een van de moeilijkheden die je bij de Anasazi fluit tegenkomt, is het octaveren. Hiervoor is een heel delicate controle van het middenrif benodigd. ( waarvoor het bespelen van deze fluit dan ook meteen een goede training is ).

 

 

         

De Anasazi fluit

Voor verdere foto's, zie ook portfolio.