Kyotaku                                                                                                                           
                                    
De Zen fluit met een bijzonder warme en stiltebrengende klank. 

 

Sui-zen versus shakuhachi spelen

Kyotaku / shakuhachi spelen  wordt in het Japans ook wel SUI-ZEN genoemd, wat letterlijk vertaald “blazend zen”  betekent.  Niet alle shakuhachi spelen is echter automatisch sui-zen , hoewel men dit vaak wel zo doet voorkomen . Omdat het voor beginners vaak niet gemakkelijk is om onderscheid te maken in de verschillende speelwijzen zal ik hier proberen enige duidelijkheid in te scheppen. Men koopt een shakuhachi en gaat les nemen en denkt dan automatisch sui-zen te beoefenen. Dit is zeker een misvatting .

1. Bij het shakuhachi spelen in de meeste tegenwoordige scholen is het doel het instrument te leren beheersen en stukken aan te leren. Bij sui-zen ( op shakuhachi of kyotaku ) ligt de nadruk op de ontwikkeling van het bewustzijn van de speler.

2. De meeste hedendaagse shakuhachi scholen maken gebruik van zogenaamde ji-ari fluiten. Dit zijn shakuhachi die door middel van een pasta ( ji ) gestemd worden en daardoor meer aansluiten bij de hedendaagse muziek.  Voor sui-zen gebruikt men eigenlijk bijna altijd ji-nashi instrumenten , dit zijn instrumenten waarbij de bamboe structuur aan de binnenzijde van de fluit in tact is gebleven. Dit geeft een ander soort lucht stroming / circulatie , warmer en zachter. Deze is meer bevorderlijk voor het beoefenen van meditatie op de fluit

3. Bij de tegenwoordige shakuhachi scholen worden stukken aangeleerd zoals dat op andere instrumenten ook vaak gebeurt , met de nadruk op het eindresultaat. Als iets niet lukt blijf je proberen tot het wel lukt. Het is dus erg doelgericht. Bij sui-zen is het doel totaal onbelangrijk en is het zelfs raadzaam om geen aandacht aan het doel te besteden. De benadering is er een van Wu-Wei ( niet-doen ) waardoor de speler juist het doelgericht werken afleert en leert totaal in het moment aanwezig te zijn en volledig te accepteren wat zich aandient , ook al is dat vaak niet wat je wilt of verwacht.

4. De ji-ari shakuhachi worden vaak ook gebruikt om hedendaagse muziek te spelen.  De ji-ari instrumenten zijn echter  minder geschikt om de traditionele Honkyoku te spelen. De sui-zen instrumenten , die  onnauwkeuriger gestemd zijn ( omdat het instrument alleen gevormd wordt door het wegnemen van het binnenwerk van de bamboe ) , zijn juist zeer geschikt voor de typische speelwijze van de Honkyoku. Zij zijn daar juist van oudsher voor gebruikt en gemaakt.

5. De geestelijke instelling waarmee de beoefening plaats vind verschilt door de verschillen in aanpak dan ook aanzienlijk. Waar je bij het aanleren van een stuk steeds op een doel gericht bent , ben je bij het beoefenen van sui-zen juist op het loslaten van een doel gericht.

6. Bij niet sui-zen gerichte scholen leer je meestal stukje na stukje aan en dat gaat zo door. Bij de sui-zen spelen we meestal dezelfde stukken over en over zodat er verdieping plaats kan vinden.

7. Voor het aanleren van muziekstukken op de shakuhachi is veel les nodig. Het is een complex instrument en vraagt veel studie. Voor het beoefenen van sui-zen in het kunnen maken van 1 klank al voldoende. Veel lessen zijn meestal niet nodig , omdat de fluit je leraar is en je al beoefenende steeds meer gaat begrijpen.  Er zijn veel sui-zen beoefenaars die maar enkele stukjes spelen en dat hun hele leven lang.  Dit blijft verdiepen en wordt eigenlijk alleen maar mooier en mooier.

8. Bij shakuhachi spelen is optreden vaak een belangrijk element . Sui-zen daarentegen is absoluut niet performance gericht. Alleen de ontwikkeling en het bewustzijn van de speler tellen.

Concluderend kunnen we dus stellen dat er eigenlijk 2 manieren zijn waarop het instrument benaderd wordt.  Ik noem dit meestal de muzikale manier , waar men stukken leert spelen en de techniek en repertoire uitbreid. Zeg maar ontwikkeling in het horizontale vlak.  Daarnaast hebben we de sui-zen beoefening , waar het repertoire onbelangrijk is en waar het niet gaat om het ontwikkelen van stukken , maar om het bewustzijn van de beoefenaar. De ontwikkeling in het verticale vlak. Cruciaal hierin is  de intentie van de speler en van de leraar. Het is dus heel belangrijk om je goed te realiseren wat je wilt als je aan dit instrument begint. Pas als je weet wat je wilt kun je het juiste instrument dat daar bij past kopen.

Sui-zen beoefenen is dus iets anders dan meditatief fluit spelen. Het gaat om een daadwerkelijke zen-beoefening door middel van de fluit. In het sui-zen komt daadwerkelijk het zo vaak gehoorde Ichi on Jo Butsu ( = Een geluid - Verlichting ) tot uitdrukking , of om met de woorden van Dogen Zenji te spreken : Practice and Enlightenment are one : practice/enlightenment.

 

 

The NO player

in moonlight

with a gentle breeze

spreading happiness

 

.

 

 

 

 
       home
    de kyotaku
    geschiedenis
Koko Nishimura
     shakuhachi
      muziek
   biografie
  links
     agenda
   woordenlijst
     contact



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

- home - de kyotaku - geschiedenis - Koku Nishimura - shakuhachi - muziek - biografie - links - agenda - woordenlijst - contact -
                                                                                       

 
© Copyright Kyotaku.nl 2018