Kyotaku                                                                                                                           
                                    
De Zen fluit met een bijzonder warme en stiltebrengende klank. 

Zen en de kunst van het fluitspelen.

( voor oefeningen klik hier )

Kyotaku spelen wordt in het Japans ook wel SUI ZEN genoemd, wat letterlijk vertaald “blazend zen”  betekent. Ik zal op deze pagina dan ook ingaan op het meditatieve aspect van kyotaku spelen, alsmede ook op het energetische aspect. Als laatste zal ik een aantal richtlijnen geven voor mensen die op andere fluiten eenzelfde effect willen bereiken.

Het Kyotaku spelen op de manier, zoals dat in de school van Koku Nishimura beoefent wordt, wordt volledig meditatief gedaan. Het wordt in Japan ook traditioneel door zen monniken gedaan, en mag dus met recht ZEN heten.

Enkele belangrijke aspecten die het Kyotaku spelen tot meditatie maken zijn :

- Aandacht en concentratie

- Ontspanning

- Adembeheersing

- Herhaling

- Eenvoud

- Niet resultaatgericht zijn

- Eenheid

Het is dus niet zo dat meditatief fluitspelen betekent, zomaar een beetje voor je uit starend op het instrument spelen. Ik zal de afzonderlijke punten hieronder afzonderlijk behandelen.

Aandacht en concentratie.

Het spelen op de Kyotaku is een dusdanig nauwgezette bezigheid dat aandacht en concentratie vanzelf ontstaan, anders krijgt de speler eenvoudigweg geen geluid uit het instrument. Later , als men een gevorderd speler is, moet er weer bewuster de aandacht bij gehouden worden, omdat de geest weer vanzelf gaat dwalen als het spelen gemakkelijker begint te gaan.

Ontspanning

Dit is vooral in het begin moeilijk te bereiken, daar de speler alle energie en aandacht nodig heeft om geluid uit de fluit te krijgen. Daar de fluit echter steeds mooiere en vollere klanken begint te produceren naarmate de speler in een meer ontspannen toestand komt, dwingt de kyotaku de speler vanzelf de goede richting op.

Adembeheersing

In veel meditaties is de adem een belangrijke weg om tot meditatie te komen. Bij het kyotaku spelen is dit een vanzelfsprekend gebeuren. Fluiten is adembeheersing.

Herhaling

 De stukjes worden in onze school steeds weer herhaald, opnieuw en opnieuw, waardoor een steeds grotere diepgang ontstaat.  Het is dus totaal onbelangrijk een groot repertoire op te bouwen, maar wel erg belangrijk steeds weer opnieuw hetzelfde te spelen, dag in dag uit, jaar in jaar uit. In Japan speelden sommige KOMUSO (Jap. =  priesters van de leegte ), hun hele leven lang slechts een stukje. ICHI ON JO BUTSU  ( Jap. ) : het vinden van verlichting in een enkele toon.

Eenvoud.

De meeste stukjes uit de school van Koku Nishimura zijn betrekkelijk eenvoudig van aard, zodat de aandacht niet gaat naar het uitvoeren van heel moeilijke technieken. Op de gewone shakuhachi worden veel technischer hoogstandjes uitgevoerd.

Niet resultaat gericht zijn.

Het is belangrijker steeds met volledige aandacht en in volledige mentale rust iedere toon te spelen, dan dat het resultaat goed moet zijn. Het gevolg van deze aandacht is echter wel, dat de muziek hierdoor steeds mooier gaat klinken, en dat dit op de luisteraar wordt overgebracht. Door het niet resultaat gericht bezig zijn worden de resultaten dus beter.

Eenheid.

Eenheid is meer een gevolg, dan een handeling. Bij goed aandachtig spelen komt er een moment dat speler en instrument wegvallen, er is alleen geluid, en zelfs dat ………

Eenheid is echter geen doel, je moet er ook zeker  niet naar streven, maar bij goede beoefening wel een verschijnsel dat zich voordoet.  Het is vergelijkbaar met  SAMADHI  in de zen beoefening.

Het energetische aspect van kyotaku spelen.

Toen ik met het bespelen van de shakuhachi, en later de kyotaku, begon, werd mij al snel duidelijk dat hier dingen gebeurden die normaal niet optreden bij het bespelen van een muziekinstrument. Na het aandachtig spelen van een muziekstukje had ik hetzelfde gevoel als na een langdurige meditatiesessie. Na nog veel langere tijd gespeeld te hebben, begon ik ook te merken dat er na het spelen een energetische stroming in het hele lichaam voelbaar was. Ik zal hieronder trachten dit proces zo duidelijk mogelijk te omschrijven.

Als na enige tijd het vormen van een toon uit de kyotaku niet echt een groot probleem meer vormt, kun je de aandacht meer naar binnen richten. Ik speel meestal met de ogen gesloten, en behalve te luisteren met de oren naar het geluid, luister ik als het ware met het hele lichaam, en voel de toon zowel met da aura buiten het lichaam, als wel met mijn gehele energetische lichaam. Dit klinkt misschien heel moeilijk en ingewikkeld, maar het is gewoon een kwestie van met de aandacht naar binnen gaan, en de toon met je geestesoog in de verte te zien wegsterven, de toon te “voelen” tijdens het horen. Iedere toon de juiste aandacht en tijd geven, en na iedere toon de stilte zijn eigen tijd geven. De stilte na een toon is wat in het Japans MA genoemd wordt. Geen haast om het stukje af te spelen of geen poging om goed of mooi te spelen.

Op deze manier “spelende” ( of moet ik mediterende zeggen ? ) ga je al snel dieper en dieper in de meditatieve staat geraken. Door na het spelen van een stukje even stil te blijven zitten met de ogen dicht, en na te voelen, zul je bemerken dat er een tintelende stroming door heel het lichaam plaats vind. Dit is de CHI, ofwel levensenergie.

Vanuit mijn langdurige ervaring met Tai-Chi kan ik zeggen, dat de bij Tai-Chi opgewekte Chi een andere kwaliteit heeft dan de bij het kyotaku spelen vrij komende Chi. Het voelt anders aan in het lichaam. Vanuit mijn studie aan de Akademie voor IntRa Therapie, waar we leren om de diverse energieën te meten en benoemen, hoop ik hier later nog dieper op in te kunnen gaan.

Het spelen van de kyotaku zorgt er voor dat het fysieke lichaam een beter contact maakt met het energetische lichaam van de mens, en uiteindelijk ook de hele kosmos. Opgemerkt hierbij dient te worden dat de grootte en het materiaal van een kyotaku er toe bijdragen dat er stevige vibraties ontstaan tijdens het spelen. Dit draagt mijns inziens extra bij tot het energetische effect.

 

Richtlijnen voor het meditatief fluitspelen in het algemeen.

Hoewel hierboven natuurlijk al het meeste genoemd is, wil ik toch proberen mensen een handvat te geven om op een ander soort fluit meditatief bezig te zijn, en zelf de resultaten hiervan te kunnen onderzoeken. Ik zal dit doen volgens dezelfde punten als hierboven voor kyotaku.

 

Aandacht en concentratie.

Vooral bij fluiten met een “blok”, zoals bijvoorbeeld de blokfluit en de NAF ( Noord-Amerikaanse Indianenfluit ), waarbij iedereen direct een toon kan produceren, is het  van groot belang toch te zorgen iedere toon met grote aandacht en concentratie te spelen. Door het gemakkelijker krijgen van een toon uit een dergelijke fluit, valt al spoedig de noodzaak weg om goed aandachtig te blijven, doch dit is wel van het grootste belang.

Een RIM-blown  ( op de rand geblazen ) fluit, zoals de kyotaku, de Anasazi fluit, de Ney etc. dwingt vanwege de moeilijkheidsgraad de speler vanzelf de benodigde aandacht te houden.

Ontspanning.

Spreekt voor zich, zie boven.

Herhaling.

Om meditatief te spelen is het van belang de zelfde stukjes tot in het oneindige te blijven herhalen. Steeds zullen de klanken meer en meer van hun diepere inhoud vrij geven.

Eenvoud.

Veel muziek is gemaakt voor de buitenwereld als luistermuziek. Als er voor het type fluit dat je speelt geen eenvoudige meditatieve stukjes zijn kun je die vrij eenvoudig maken door rustige, lange volle tonen tot een simpel melodietje te vormen. Dit kun je dan telkens weer opnieuw spelen. Het is van groot belang de stukjes van buiten te leren, zodat je geen aandacht hoeft af te laten dwalen naar het papier waarop de muziek staat.

Niet resultaatgericht zijn.

Het is belangrijker steeds met volledige aandacht en in volledige mentale rust iedere toon te spelen, dan dat het resultaat goed moet zijn. Meditatief spelen hoeft dus helemaal niet mooi te zijn of goed te klinken. Dit zijn dingen van het ego, en niet van meditatie.

 

Op de pagina oefeningen ( nog in ontwikkeling ) zal ik een aantal oefeningen geven, die dienen om dit energetische effect gemakkelijker te kunnen ontwikkelen. Als je het niet voelt tijdens het spelen wil dat niet zeggen dat het niet optreed, alleen dat je je er nog niet bewust genoeg van bent.

 

 
       home
    de kyotaku
    geschiedenis
Koko Nishimura
     shakuhachi
      muziek
   biografie
  links
     agenda
   woordenlijst
     contact



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

- home - de kyotaku - geschiedenis - Koku Nishimura - shakuhachi - muziek - biografie - links - agenda - woordenlijst - contact -
                                                                                       

 
© Copyright Kyotaku.nl 2006